Allah’ın rızasını kazanmaya sebep olacak her güzel iş iyilik (hayır) dır. Müslüman iyi olan, iyilik yapan ve başkalarının iyiliğini isteyen insandır.
Kim olursa olsun iyilik yapan da, iyilik yapılan da mutlu ve huzurlu olur. İnsanların yüzlerindeki bezgin, yorgun, durgun, solgun, bitkin ve ölü ifadeyi iyilik yaparak mutlu ve canlı bir duruma getirebiliriz.
Sonbaharda yaprakların sararması, kış mevsiminde hayatın bitmesinin; arkasından ilkbaharın ölü hayatı canlandırdığı gibi yüzlere inen kışın baharı da tebessümdür. Yani iyilik..
Yüce Rabbimi Yüce Kitabımızda şöyle buruyor: “ Kim zerre kadar iyilik yaparsa onun karşılığını görür, kim de zerre kadar kötülük yaparsa onun karşılığını görür” ( Zilzal 7-8)
Kim bir iyilik yapmak isterde yapamazsa Allah bunu yapılmış mükemmel biri iyilik olarak kabul eder ve kim bir iyilik yapmak ister de onu yaparsa Allah o iyiliği on mislinden başlayıp yedi yüz misliyle hatta kat kat fazlasıyla yazar.
Kim bir kötülük yapmak ister de vazgeçerse Allah bunu mükemmel olarak kaydeder ve kim bir kötülük yapmak ister de onu yaparsa Allah o kötülüğe sadece bir günah olarak yazar. ( Esan Gül / Huzura daha yakın /Çıra yayınları)
Hiç karanlık ile aydınlık bir olur mu? Hiç gece ile gündüz bir olur mu? Hiç görenle görmeyen bir olur mu? İşte iyilik yapanla kötülük yapan da bir olmaz!
Huzurun anahtarı iyiliktir. İyilik bütün kötülükleri def eder. İyilik yapan kendi nefsine iyilik yapmış olur. Çünkü iyilik huzur, mutluluk bereket, getirir.
Yüce Rabbimiz Şerefli Kur’an da şöyle buyuruyor: “ İçinizden iyilik yapan ve hayra çağıran bir topluluk bulunsun” dikkat edilirse Rabbimiz bizi iyilik yapmaya ve insanları hayra çağırmamızı istiyor.
Şu bir gerçektir ki; İyilik kervanına katılan kurtuluşa erer. Kur’an bizlerin iyilik ve takvada birbirimizle yardımlaşmamızı emreder.
Hz Muhammed (s) iyilik konusunda şöyle buyuruyor: “ Size iyilik yapanlara iyilik yapınız, kötülük yapanlara karşı ise iyilikle karşılık verin”
Zira iyilik yapılan kimse düşmansa, dost olur; ortadaysa yakınlaşır.; yakındaysa muhabbeti artar. Huzura giden yolun adresi iyilik yapmaktır. İyilik üzerinde yardımlaşan bir toplumun oluşması duasıyla..
İyilik ile ilgili güzel bir hikaye...
BİR ATLI yolunda giderken
uyumuş bir adamın ağzına yılan girdiğini gördü. Atını durdurup yılanı kaçırmak istediyse de başaramadı. Atlı akıllı bir adamdı. Atından inip uyuyan adama var gücüyle vurdu uyandırdı.
Adam dayağın acısıyla uyanıp yerinden sıçradı. Atlı onu bir ağacın altına sürükleyerek yerdeki çürük elmalardan yemeye zorladı. Adama zorla o kadar çok elma yedirdi ki artık zavallının yedikleri ağzından gelmeye başladı.
Elmaları yiyen garip:
"Bana bu zulmü neden yapıyorsun ben sana ne yaptım? Bunun sebebi nedir?" diye ağladı.
Gerçekten canıma kasdın varsa bir kılıç vurda öldür beni!" dedi.
Ancak atlı onu hiç dinlemedi. Sebebini de söylemedi. (Çünkü gerçeği öğrenen adamın korkudan ödü patlayabilirdi.)
"Şimdi de şu ovada koş bakalım!" dedi ve adamı koşturmaya başladı. Koşsun diye de durmadan ona kamçısı ile vuruyordu. Öteki zavallı ise atlıya beddua üstüne beddua ediyor ağzına her geleni söylüyordu.
Nice sonra midesi öyle bir bulandı ki kusup içinde ne var ne yok hepsini çıkardı. Tabii yılan da çürük elmalarla birlikte içinden çıkıp gitti. Yılanı gören adam atlının kendisine neden böyle davrandığını anladı. Ona teşekkür etti dualarda bulundu.
İşte akıllıların düşmanlığı böyle olur. Onların verdikleri zehir bile cana safadır ruha gıdadır.
