Servet Tatar

11.02.2013 - 14:38

7 Nisan 1936 yılında Razgrad ilinin Rakovski köyünde doğdu. Ortaokuldan sonra Razgrad lisesinden mezun oldu. Daha sonra Sovyetler Birliği’nde işçi olarak çalışırken, yüksek öğrenimine devam etti. Rus dili uzmanı olarak birkaç yı1 öğretmenlik yaptı. Devamla çeşitli yerlerde çalışmak mecburiyetinde kaldı. Ka1p hastalığına yakalandı ve ameliyattan sonra emekli oldu. Toplumsal çalışmalarda kayda değer başarılar gösterdi. Örneğin Deliorman Edebiyat Derneğinin kurulmasına ön ayak oldu ve onun ilk başkanlık görevini şerefle yaptı. 29 Ocak 1993’de kalp krizinden ansızın vefat etti. Çok sayıdaki şiirlerini kitap olarak yayımlayamadı.

 

DOSTLARIN İZİNDE

Boğucu bir yaz sıcağı...

Gezdim sokak sokak

Dolaştım şehrin kahvelerini bir bir...

Bomboş şehir, sokaklar ıssız

Kahveler kimsesiz...

Ah dostlar, canım dostlar!

Şimdi neresindesiniz Türkiye’nin?

Baktım kahve fincanlarına

Fincanlar bile hasret size

Hasretinizi onlarda okudum...

Ve ben içemedim kahvemi

Kalktım, yürüdüm

Yürüdüm, durdum!...

Ve bir ara kendimi eczane önünde

Elimi kalbimin üstünde buldum.

 

İKİNDİ ŞİİRİ

Nerede umut,

Nerede umut?

Kahkahalı günler nerede? İkindilerin ötesinde mi kaldı Özlenen sevgi,

Beklenen dilek,

Beklediğin o sıcak el?

Neden gece gündüz peşimde Kahpe felek?!

İşte gayri ömrün iki kapısındayım... Meğer çıkış kapısında da ömrüm Yine bin bir ahenk

Bin bir renk renk ortasındayım!

 

ALACA DÜNYA

Mahallede çalgılar, davullar

Düğün var.

Mahallede gülüşler, oyunlar

Yeni doğan var

Mahallede küfürler, bağrışlar

Kavga var.

Mahallede hıçkırıklar, ağlayışlar

Cenaze var.

Dünya dünya, alaca dünya

 Sende her şеу var!

 

DAVET

Gelin dostlar, gelin

Koyüme konuk gelin

DOSTLUK denen melhemden

Hasta kalbime şifa verin !

 

Paylaş